Αρθρογραφία


Η Πολλή Παρελθοντολογία Βλάφτει…

Στεργίου Άννα | 29/12/2018

Της Άννας Στεργίου

«Ο δικός μας τα έκανε μία χαρά», «Όχι, εσείς φταίτε, έτσι , όπως τα κάνατε», «Όχι, εμείς δεν φταίγαμε, γιατί εσείς τα είχατε ψηφίσει, ενώ εμείς δεν ήμασταν ακόμη εξουσία», «Ναι, αλλά εσείς δεν κάνατε τίποτα τώρα, που είσθε εξουσία κι εμείς θα τα κάνουμε όλα τέλεια»…
Αυτές οι ατάκες είναι από τις πιο ενοχλητικές στη Βουλή, ανάμεσα στους εκπροσώπους των κυβερνητικών κομμάτων, που κυβέρνησαν ή κυβερνούν. Μερικές φορές οι βουλευτές «ξεχνούν» ότι κυβέρνησαν τα κόμματά τους. Την ίδια στιγμή οι βουλευτές μιλούν, σαν να μην υπάρχει μέλλον ή σαν να μην υπήρχε παρελθόν. Ξεχνούν τεχνηέντως, εφόσον ήταν σε άλλα κόμματα, αν εξέφραζαν τότε άλλες θέσεις. Αυτή η επιλεκτική μνήμη τρομάζει τους πολίτες, από την πολιτική μετάλλαξη των ταγών τους.
Και δεν μιλώ για πολιτικούς χώρους, οι οποίοι ιστορικά μετακινήθηκαν, οπότε τους άγγιξαν και στελέχη, τα οποία παρέμειναν στις θέσεις τους, όπως συνέβη λ.χ. με στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που βρέθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή είχαν πιο αριστερές θέσεις ή για στελέχη, που οι θέσεις τους είχαν ανέκαθεν πιο φιλελεύθερο πρόσημο. Μιλώ για εκείνους, οι οποίοι νομίζουν ότι οι πολίτες έχουν πάρει χάπια αμνησίας.
Με εξαίρεση μία λαϊκίστικη πλευρά, που διαχειρίζεται την πολιτική ωσάν να ήταν ποδοσφαιρικό θέαμα, ειλικρινά δεν υπάρχει ειλικρινά πιο βαρετό πράγμα από την παρελθοντολογία και την ανούσια παράθεση επιχειρημάτων, τα οποία δεν πατούν σε καμία λογική.  Είναι η στιγμή, που κι ο τελευταίος πολίτης χασμουριέται και απεχθάνεται αυτήν την κατάσταση και θεωρεί ότι τον κοροϊδεύουν μπροστά στα μούτρα του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε κυβέρνηση, για να κάνει καταμέτρηση στα λάθη του χθες, αλλά για να τ΄ αλλάξει. Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σαν να μην κυβέρνησε ποτέ ή σαν  να μην έκανε λάθη. Είναι τουλάχιστον φαιδρό από την πλευράς της να ζητά ευθύνες από τον ΣΥΡΙΖΑ για το προπατορικό αμάρτημα και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να νομίζουν ότι δεν υπήρχε πριν από αυτόν ζωή στον πλανήτη Γη.
Ο λαϊκισμός και η απαξίωση αλλά και τα ταρατατζούμ σε μία κοινωνία, που ταλαιπωρείται δεν είναι τρόπος ούτε για την κυβέρνηση ούτε για την αντιπολίτευση να πορεύονται. Ο ελληνικός λαός έχει περάσει των παθών του τον τάραχο, από τις πολύχρονες διαμάχες, οι οποίες οδηγούν σε μια πλήρη απαξίωση των πολιτών από την πολιτική, η οποία είναι η πρώτη αρχή, για να θεωρείται κάποιος πολίτης. Πολιτικοί, που βρέθηκαν με τη γίδα στην πλάτη είναι συγκεκριμένοι κι έχουν ονοματεπώνυμο.
Εν τούτοις, η δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο απ΄ όσους την επιβουλεύονται, κινδυνεύει κυρίως απ΄ όσους αντιμετωπίζουν ως δεδομένο ότι οι πολίτες δεν έχουν μνήμη ή κρίση. Η εικόνα του αλληλοσπαραγμού και των αλληλοκατηγοριών, χωρίς επιχειρήματα, αλλά με χαρακτηρισμούς, οι βρισιές, οι εντυπωσιακές ατάκες, χωρίς καμία ουσία μόνο για να «παίξουν» στα βραδινά δελτία ειδήσεων, μπορεί πρόσκαιρα να δημιουργούν την ψυχολογική ανάγκη σε κάποιον να δει τον «καβγά» αλλά σαν να ήταν μέσα από μία κλειδαρότρυπα.
Η αδιαφορία των πολιτών απέναντι στην πολιτική, πέρα από την συχνή ασυνέπεια, λόγων και πράξεων, για την οποία έχει μεγάλες ευθύνες το πολιτικό σύστημα κι οι ταγοί του, είναι η μεγαλύτερη πληγή για τη δημοκρατία, που ο σύγχρονος πολίτης την έχει ταυτίσει, ακόμη κι αν δεν ισχύει πια, με τον καημό της καρέκλας και τους παχυλούς μισθούς ή τα προνόμια βουλευτών.


Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: