Αρθρογραφία


Ελλάδα –Τουρκία, λυκοσυμμαχία…

Στεργίου Άννα | 20/12/2019

                                                                                              Ελλάδα –Τουρκία, λυκοσυμμαχία…

ΓΡΑΦΕΙ Η ΑΝΝΑ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

Δημοσιογράφος-Μέλος της ΕΣΗΤΛΣΥΜ

Το σήριαλ Ελλάδα -Τουρκία είναι μία κολόνια που κρατά χρόνια. Η Ελλάδα είναι το απωθημένο της Τουρκίας γιατί της διέλυσε μία Οθωμανική Αυτοκρατορία. Εξαιτίας της Ελλάδας άρχισαν να διεκδικούν και οι υπόλοιποι λαοί των Βαλκανίων την ανεξαρτησία τους. Η Ελλάδα κατάφερε όχι να πάρει όλα τα εδάφη που της αναλογούσαν αλλά να κερδίσει ένα μέρος τους.

Κατά τ΄ άλλα έχει η χώρα μας  να θυμάται αλλεπάλληλες διώξεις των Ελλήνων της Πόλης του Πόντου, της Σμύρνης της Κύπρου. Μέχρι σήμερα η Διεθνής Κοινότητα κωφεύει. Το μοναδικό σημαντικό βήμα, που έγινε ήταν να μπει η Κύπρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρά ταύτα το νησί εξακολουθεί να είναι διχοτομημένο. Εξακολουθεί δηλαδή μία χώρα να παραμένει με οδοφράγματα ενώ η Τουρκία παραμένει σημαντικός εταίρος.

Η Τουρκία είναι μία μεγάλη αγορά και σε αυτήν ποντάρουν οι Ευρωπαίοι για τα προϊόντα τους. Εμείς συρρικνωνόμαστε πληθυσμιακά και εκείνη πληθυσμιακά μεγαλώνει.  Συν τοις άλλοις είναι και μία φτηνή χώρα, για εργοδότες.

Η αστική τάξη της Τουρκίας δεν ενδιαφέρεται γενικά για πολέμους και συρράξεις. Είναι άνθρωποι, που θέλουν η Τουρκία να προχωρήσει σελίδα.  Οι γυναίκες της Τουρκίας δεν έχουν κανένα όφελος, αν γυρίζει πίσω σε ανθρώπινα δικαιώματα. Οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, που βρέθηκαν στην απέναντι όχθη ως αντιφρονούντες, δεν έχουν ωφεληθούν τίποτα από τον Ερντογάν της μαντήλας, τον δήθεν κουμπάρο, που θέλει  να πάμε σε συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Κάθε φορά, που κάνουμε διαπραγμάτευση με την Τουρκία, ψάχνουμε να βρούμε, αν μας λείπει, χέρι, πόδι, αν ψάχνουμε το κεφάλι μας. Το καλό στοιχείο της συμφωνίας των Πρεσπών ήταν πως η Ελλάδα είναι ελεγκτής των βορείων συνόρων της κι όχι η Τουρκία.

Κάθε φορά ψάχνουμε να βρούμε συμμάχους, που θα μας στηρίξουν ενώ είναι γνωστό πως σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας μας, οι σύμμαχοί μας στο τέλος μας κρέμασαν. Λίγο αν διαβάσει ιστορία κάποιος, θα δει πως ακόμη και στα τελείως σύγχρονα γεγονότα στον Μικρασιατικό Πόλεμο, στα γεγονότα της Πόλης, στο Κυπριακό, μας άφησαν επί ξύλου κρεμάμενους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν δίστασε να βγάλει εκτός τη Ρωσία. Αν ήθελε να βγάλει εκτός παιχνιδιού την Τουρκία θα ήταν εύκολο να το κάνει. Η Τουρκία θέλει να παίζει το ρόλο χωροφύλακα στην περιοχή. Πάντα εκμεταλλεύεται τη γεωπολιτική της θέση και το προσφυγικό και απειλεί ότι θα γεμίσει τον κόσμο πρόσφυγες. Μπορεί να το κάνει. Την ίδια στιγμή το ερώτημα είναι τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα;

Η Ελλάδα δεν έχει να περιμένει τίποτα κι από κανέναν. Μπορεί να περιμένει βοήθεια μόνο, αν ξέρουν οι ξένοι πως τα δικά τους συμφέροντα θίγονται. Αν δηλαδή καταφέρει να πείσει τους Ευρωπαίους ηγέτες, πως εκείνοι θα υποστούν το πρόβλημα το προσφυγικό κι οι ξένες μεγάλες εταιρίες δεν θα ωφεληθούν από τους υδρογονάνθρακες.

Η Ελλάδα μπορεί να ελπίζει σε βοήθεια μόνο, αν δείξει στους Ευρωπαίους εταίρους, ότι η συνεχής ολιγωρία της Τουρκίας μπορεί να κάνει κακό στους ίδιους κι ότι νίπτει τας χείρας της για το προσφυγικό, αν συνεχίσει η πολιτική ηγεσία το ίδιο βιολί.

Η Ελλάδα έχει κάθε συμφέρον η Τουρκία να εκσυγχρονιστεί αλλά αν δεν βρει την αχίλλειο πτέρνα της η Τουρκία θα εξακολουθήσει να κάνει τον χωροφύλακα παίζοντας παιχνιδάκια πότε με τον Τραμπ, πότε με την Λιβύη, πότε με οποιονδήποτε της κάνει τα γούστα. Κι εμείς αν είμαστε «τα σιγουράκια» της ΕΕ, τα σιγουράκια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, θα μένουμε παρατηρητές.


Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: