Αρθρογραφία


Δημοτικές εκλογές και κόμματα

Πολυχρόνης Ντάγιος | 20/12/2019

Δημοτικές εκλογές και κόμματα

 

Γράφει ο Πολυχρόνης Ντάγιος

Μέλος ΕΣΗΤΛΣΥΜ

 

Στην Ελλάδα -και σε άλλες εξίσου ''οπισθοδρομικές'' χώρες βέβαια-  υπάρχει ένα διαπλεκόμενο και σε σημαντικό βαθμό διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που χαρακτηρίζεται από την πρωτοκαθεδρία των κομματικών ηγεσιών στο κεντρικό επίπεδο, ενώ στο τοπικό επίπεδο, τόσο στις βουλευτικές όσο και στις δημοτικές εκλογές, κύριο στοιχείο για την ανάδειξη και επιτυχία των υποψήφιων είναι η κομματική υποστήριξη.

Οι υποψήφιοι λοιπόν, δεν εκλέγονται με βάση τις προσωπικές ιδέες ή ικανότητες, αλλά με βάση την κομματική ένταξη και υποστήριξη. Προσωπικότητα και ιδέες απλώς συμβάλλουν ελάχιστα στην εκλογή κατά την οποία αυτό που ουσιαστικά διακυβεύεται είναι ποιο κόμμα ή ποια κόμματα απο κοινού κατόπιν συμφωνίας θα ελέγχουν τον κάθε δήμο. Οι δημοτικές εκλογές αποτελούν εμφανώς κομματικές αντιπαραθέσεις, και τα κόμματα εστιάζουν την προσοχή τους στην εκμετάλλευση των θετικών εντυπώσεων που προκύπτουν κυρίως από την επιτυχία των υποψηφίων τους στους μεγάλους δήμους της χώρας. Η επιτυχία ενός κόμματος στις δημοτικές εκλογές συνήθως θεωρείται προάγγελος εκλογικής επιτυχίας στις βουλευτικές, όπως είδαμε και φέτος , αν και αυτή δεν είναι πάντα εξασφαλισμένη. Η διαρκώς ενισχυόμενη και επαληθευόμενη αλληλεξάρτηση κομμάτων και τοπικής αυτοδιοίκησης χαρακτηρίζεται συχνά ως αρνητικό φαινόμενο με βάση τη διαπίστωση ότι ο κομματικός εναγκαλισμός των τοπικών αρχών συνεπάγεται τον κεντρικό έλεγχο, έλεγχο από τα άνω προς τα κάτω, ο οποίος υποτάσσει τελικά τα τοπικά-δημοτικά συμφέροντα και δίνει προτεραιότητες στα κομματικά.  Στην πράξη, το πρόβλημα εκφράζεται με την κομματική κηδεμονία των δημοτικών υποθέσεων. Τα δημοτικά συμβούλια μετατρέπονται σε μικρά κοινοβούλια όπου αντιπαρατίθενται κομματικές δυνάμεις, με συνέπεια την αντιμετώπιση των τοπικών και περιφερειακών ζητημάτων με κριτήρια που υπακούουν σε κομματικές σκοπιμότητες και παρόλο που κατα κοινή αποδοχή θεωρείται αρνητικό όλο αυτό απο τους ψηφοφόρους γενικότερα , οι ίδιοι επιλέγουν βάσει κομματικών προτιμήσεων , ή επιλέγουν να απέχουν. 

Το αποτέλεσμα είναι οι δημότες να μην ψηφίζουν πρόσωπα ή πολιτικές προτάσεις για τις τοπικές κοινωνίες, αλλά κόμματα και τους υποψηφίους τους. Πρόκειται για φαινόμενο που έχει επανειλημμένα επισημανθεί και οφείλεται κυρίως στη συστηματική και συνεχιζόμενη προσπάθεια της κεντρικής εξουσίας, αφενός, και των κομμάτων, αφετέρου, να επιβάλλουν τις επιλογές τους και εν γένει να κηδεμονεύσουν το χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης. 

Το αίτημα για ανανέωση της πολιτικής σκηνής είναι αυτόνομο και προέρχεται από τα κάτω. Χωρίζεται σε δύο επίπεδα , το επίπεδο των προσώπων, το οποίο αφορά τους παλιούς και φθαρμένους δημάρχους και υποψήφιους δημάρχους· και ένα δεύτερο επίπεδο που αφορά την αλλαγή των πρακτικών και συγκεκριμένα την αλλαγή στις σχέσεις κηδεμονίας, ελέγχου και καθοδήγησης μεταξύ κομματικών ιεραρχιών και τοπικής αυτοδιοίκησης. Είναι εύλογο το αίτημα για ανανέωση και αλλαγή του σκηνικού να γίνεται πιο έντονο και άμεσα αισθητό στο τοπικό επίπεδο, όπου εμφανίζονται πολύ έντονα οι ρωγμές του παλιού συστήματος. 

Απορίας άξιο , γιατί ακόμα επιμένουν οι Έλληνες ψηφοφόροι στις ήδη αποδεδειγμένα καταστροφικές επιλογές τους.

Είναι κρίμα να θυσιάζονται ενδεχόμενα άξια στελέχη και πολιτικές που θα υπηρετούν αλλά και θα κρίνονται για τις προτάσεις και το έργο προς συμφέρον της πόλης τους,  στο βωμό των ίδιων προσώπων που αποδεδειγμένα είναι κακοί για τη Πόλη τους και πιθανά ποτέ τους να μην έχουν συμμετάσχει στις κοινωνικές δομές , που τελικά απλά επιπλέουν σαν άλλοι φελλοί υπερασπιζόμενοι οποιαδήποτε κομματικά συμφέροντα είτε με ταμπέλα είτε κεκαλυμμένα. 

 


Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: