Αρθρογραφία


Social Media: Ο Βασιλιάς Είναι Γυμνός!

Τσιάκου Γεωργία | 29/09/2018

Της Γεωργίας Τσιάκου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και Αυτοεκτίμησης/ Ανθοθεραπεύτρια

Οι περισσότεροι από εμάς ξυπνάμε και κοιτάμε το κινητό μας. Λυπηρό πράγματι αν σκεφτείς ότι αυτή η πολυμηχανή smartphone έχει για πάρα πολλούς ανθρώπους καταλήξει ο καλύτερος μας φίλος-δυνάστης. Πολλοί στο κρεβάτι ακόμη ανοίγουμε το wifi ( εάν το κλείσαμε ποτέ κατά τη διάρκεια της νύχτας….) γιατί η μέρα μας «ξεκινάει» με το να ανοίγουμε τα μάτια μας σωματικά και τα «μάτια μας στον κόσμο» μέσω των pixel των εικόνων και των βαρύγδουπων δηλώσεων από άτομα που ούτε καν μας αφορούν στο facebook και στο instagram.
Στο παιχνίδι αυτό που λέγεται «δικτύωση» πρέπει να πάρεις και να δώσεις τη πληροφορία, για να παίξεις. Σαφώς και τα Media έχουν και τη θετική τους πλευρά, δεν είναι μόνο ένας κόσμος «ιδανικών προβολών του ψεύτικού εαυτού μας».  Μέσω αυτών διακινείται μεγάλος όγκος πληροφοριών με σκοπό την πληροφόρηση, το marketing, τις δημόσιες σχέσεις , την εξυπηρέτηση πελατών και την έρευνα αγοράς. Πολλοί επαγγελματίες και επιχειρήσεις τα χρησιμοποιούν αποκλειστικά στην υπηρεσία των πελατών ή των πιθανών πελατών τους καθώς καθιστούν την επικοινωνία πιο εύκολη, γρήγορη και άμεση.
Τι γίνεται όμως όταν το θέμα γίνεται λίγο πιο… «προσωπικό»? Υπάρχει μια αμέριστη ελευθερία στον καθένα να χτίσει ένα προφίλ του «ιδανικού του εαυτού» με φωτογραφίες και δηλώσεις που τον αντιπροσωπούν . Έτσι ξεκίνησε και η ιδέα του Face-book (βιβλίο προσώπων / προσωπείων) καθώς στις σελίδες του βλέπουμε «πρόσωπα» και μεμονωμένες πτυχές της ζωής ενός ατόμου και όχι την ολοκληρωτική του κατάσταση.
Το να παρουσιάζονται όλα «τέλεια και  αψεγάδιαστα» ξεκινώντας από κορμιά….φτάνοντας σε συναισθήματα και σε σχέσεις με #hash tagκαι labels  , είναι αρρώστια ή τουλάχιστον έτσι ξεκινάει και μεγαλώνει το μικρόβιο του «άλλος είμαι και άλλος φαίνομαι». Μέσα στη φράση «τείνω να θέλω να αποδείξω ότι είμαι ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ από αυτό που πραγματικά είμαι, γιατί το κάνουν όλοι οι άλλοι» μπορείς να βρεις τα πάντα: ποιος μας λέει ότι οφείλουμε να αποδείξουμε κάτι σε κάποιον? αυτός/ή που είμαι- έτσι ακριβώς όπως είμαι-  δεν είναι αρκετά καλός? Όμορφος? Κοινωνικός? Δημοφιλής? Αξιαγάπητος? Sexy? Σημαντικός? (αναρωτιέμαι…) Και τέλος ποιοι είναι «όλοι οι άλλοι» και πόσο σημαντικοί είναι στη ζωή μου αυτοί οι άλλοι/ ξένοι που δεν με ξέρουν καν στην καθημερινότητά μου ούτε ζουν μαζί μου , ούτε μοιραζόμαστε κάποιο κοινό σκοπό?  Η λάθος χρήση των social media και οι ψευδείς/ μπερδεμένες περσόνες τους στηρίζονται πάνω σε αισθήματα ενοχής, κατωτερότητας, αναξιότητας και αρρωστοπάθειας με το επισφράγισμα του «γιατί όχι κι εγώ όπως όλοι οι άλλοι?» βλ. δύσκολο να γλιτώσεις καθότι κοινωνικό ον…
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που σε κοινωνικά χρησιμοποιούν τα media για το «μοίρασμα» και την «επικοινωνία» που τους επιτρέπουν να έχουν, μηδενίζοντας το χρόνο και τα χιλιόμετρα αλλά ασκώντας και ένα μέτρο στο χρόνο που οι ίδιοι παραμένουν μέσα σε αυτά καθώς και το περιεχόμενο που ακολουθούν. Πολλοί έκλεισαν κάποιους λογαριασμούς από αυτούς ώστε να μην επιφορτίζονται με περιττές πληροφορίες. Το γεγονός παραμένει το ίδιο: κανένα προφίλ με φίλτρα δε θα μπορέσει να κάνει πιο «instant» και να αντικαταστήσει το αυθεντικό συναίσθημα και επαφή, με τον εαυτό μας ή με άλλους .
 Και κάποια στιγμή το wifi κλείνει…


Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: