Αρθρογραφία


Αρχιτεκτονική, Πόλη, Δημόσιος Χώρος

Αφεντουλίδης Γιώργος | 24/03/2016

του Γιώργου Αφεντουλίδη

Φίλες φίλοι, ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟ.
Νέα Σμύρνη. Τον Δεκέμβρη του 2008 αλληλέγγυοι καταλαμβάνουν τον χώρο του κλειστού περιπτέρου στην πλατεία της Νέας Σμύρνης. Τον ΓΑΛΑΞΙΑ.
Ο ΓΑΛΑΞΙΑΣ, κτίριο κεντρικό στην σύνθεση της πλατείας μας (1970) των αρχιτεκτόνων Γ. Λεονάρδου και Λ. Καλαβύτη, σχεδιάστηκε ως πολιτιστικό περίπτερο της πλατείας. Τα περισσότερο χρόνια δούλεψε ως καφετέρια. Επί σχεδόν δέκα χρόνια είχε εγκαταλειφθεί κλειστός στην τύχη του, από την δημοτική αρχή Κουτελάκη με αντιδήμαρχο τον νυν δήμαρχο Τζουλάκη. Κόλπο παλιό βρώμικο και πολυδουλεμένο. Απαξιώνουμε έναν δημόσιο χώρο, αυτός γίνεται παρτάλι και έτσι είναι έτοιμος λόγο έλλειψης χρημάτων ή λόγο τιμωρίας του κακού δημοσίου ή λόγο επιβράβευσης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας κοκ είναι έτοιμος για να περάσει σε ιδιωτικά χέρια.
Η κατάληψη για εννέα μήνες του ΓΑΛΑΞΙΑ από αλληλέγγυους και η χρήση του ως δημόσιο κέντρο αντιπληροφόρησης και πολιτισμού σταμάτησε τις ορέξεις της δημοτικής αρχής για παραχώρηση σε ιδιώτη του ΓΑΛΑΞΙΑ και τους εξανάγκασε να τον μετατρέψουν σε δημοτικό πολυχώρο πολιτισμού. Δυστυχώς η επέμβαση του δήμου χαρακτηρίζετε από πραγματική αρχιτεκτονική εκπόρνευση του κτιρίου καθώς και μια αντίθετη εσωστρεφή λειτουργία του χώρου που σχεδιάστηκε για να είναι η λειτουργία του εξωστρεφή προς την πλατεία. Αυτά όμως είναι άλλη κουβέντα.
Τουλάχιστον έμεινε στα χέρια του δήμου και αυτό οφείλεται εξ ολοκλήρου στην «ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ» του χώρου.
ΕΛΛΗΝΙΚΟ. Το κεντρικό κτίριο του αερολιμένα Αθηνών σχεδιάστηκε από έναν παγκοσμίως επώνυμο αρχιτέκτονα τον Eero Saarinen το 1959. Οι εγκαταστάσεις με αφορμή το νέο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, αλλά κυρίως για το προσχεδιασμένο ξεπούλημα όλου του δημόσιου μοναδικού χώρου του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού σε ιδιώτη, έμειναν κλειστές και εγκαταλελειμμένες για 10 και βάλε χρόνια.
Σήμερα μέρος των εγκαταστάσεων έχει καταληφθεί από πρόσφυγες και αλληλέγγυους και φιλοξενεί πάνω από 300 σκηνές και εκατοντάδες οικογένειες. Άνθρωποι δίχως στον ήλιο μοίρα, μέσα στο δημόσιο χώρο αποκτούν στέγη και καθορίζουν μόνοι τους την καθημερινότητα τους, την επικοινωνία τους, τις ανάγκες, τις υποχρεώσεις τους στον συνάνθρωπο τους, τις αγωνίες τις χαρές και τις λύπες τους… πάντα στον δημόσιο χώρο και πάντα με σεβασμό στις ανάγκες και στην ελευθερία του συνάνθρωπου τους.
Άλλη μια φορά δημόσιος χώρος που προορίζεται για τα κοράκια της οικογένειας Λάτση, αποκτά τα γενεσιουργά και απελευθερωτικά του χαρακτηριστικά. Μας θυμίζει με τον πιο απλό και ανθρώπινο τρόπο πως ο πολιτισμός μας είναι διαδικασίες που έλαβαν χώρα μέσα στον δημόσιο χώρο.
Οι πρόσφυγες μέσα από την τραγωδία τους ζωντάνεψαν το Ελληνικό.
Μένει να δούμε αν οι Έλληνες μπορέσουν να σταματήσουν το αίσχος που προβλέπετε με την ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού που θα είναι επί της ουσίας και η ταφόπλακα για την πόλη της Αθήνας, τουλάχιστον σε ότι αφορά τη σημερινή ανύπαρκτη ντροπιαστική σχέση της με το φυσικό περιβάλλον.
Ντουβάρια παραλάβαμε, ντουβάρια μπορντέλα και καζίνο θα παραδώσουμε για πάντα στα παιδιά μας???
Το Ελληνικό πρέπει να γίνει άλσος υψηλού πρασίνου.-


Σχόλια

comments powered by Disqus

Διαβάστε επίσης από αυτόν το Συντάκτη: